Hallo,
De bedoeling was een tweetal weken geleden dat ik zo'n 2 dagen in Alexandra zou blijven. Ik ging mezelf een paar dagen rust geven in Marj' place een backpackers aldaar. Het werd daar nogal bevolkt door jonge duitsers die er allemaal aan het werk waren in fruit- en wijngaarden. Ik was zo een beetje de vreemde eend in de bijt en zo voelde ik me de eerste dag ook ... De tweede dag terwijl ik aan mijn vorige verslag bezig was kwamen Lilly en Eddy aan ... Beiden ook op zoek naar werk, ... op dat moment klonk 'werken' nog altijd als een vies woord ... :-)
's avonds hebben we met ons drieen en Lucie samen gegeten. Dat is het plezante aan een backpackers. De mogelijkheid om samen te eten ... of anders gezegd, het alleen reizen heeft als enige nadeel dat je vaak alleen eet, en dat is ook meteen zowat het enige moment van de dag dat je het 'alleen reizen' als een minpunt ervaart. Aangezien ik snel kan eten heb ik maar heel korte momenten die ik als minpunt beleef, eigenlijk te belachelijk om over een minpunt te spreken. Het is eerder een toestand van iets minder intens plezier. :-)
Alleszins die avond heb ik voorgesteld om ontbijt te maken de dag erna... het ontbijt is voor mij nog altijd de mooiste en plezantste maaltijd van de dag, is het niet Jeremy en Maarten? Een volledig uitgeruste keuken was dan ook de gelegenheid om eens af te stappen van muesli met melk ... (eet ik ook maar alleen omdat het energierijk is en licht op de fiets) ... dus nu een echt ontbijt: spek en eieren, vers brood, yoghurt, fruit, koffie, ... mmhhh ...
Nog niet klaar om terug op de fiets te springen besloot ik nog twee dagen langer in Alexandra te blijven. Voor de verandering heb ik een dag een rustig(e) fietstocht(je) (afhankelijk van de bron) gemaakt met Lilly. De dag erna zijn we met ons vieren richting het stuwmeer van Clyde gereden. Via de rivertrack van Alexandra naar Clyde, weer een moment om spijt te hebben dat ik de mountainbike niet hier heb om te knallen ... :-) Heerlijk gegeten in het gerenoveerde postkantoor van Clyde om daarna het stuwmeer eens over te zwemmen ... verdomd koud, maar zoals altijd: een tijd erna ben je blij dat je het gedaan hebt. Een dikke ijscreme was wel meer dan verdiend. Terug via de oude railtrack naar Alexandra, kwamen we Marc tegen die zijn wijngaard aan het inspecteren was. Dus waarom de vraag niet eens stellen of hij geen werk had ... en ja ... vijf dagen voor twee man. Hhmmm ... Lilly was nog op zoek en de rest had werk ... euhm ... eigenlijk wel een extra, onverwachte en mogelijke ervaring voor mij. Het duurde dan ook niet zo lang voordat ik besliste dat ik nog vijf dagen langer zou blijven in Alexandra ...
De volgende dag werden we voor de deur opgepikt door Marc en zijn 2 honden in zijn truck. Het gevoel van mijn vakantiewerk in de bouw was weer helemaal terug :-)
Die dag en ook de volgende 4 dagen zouden we de netten rondom de wijnranken moeten spannen en afsluiten zodat de vogels er niet langer aan zouden kunnen. Het probleem is niet zozeer dat vogels een druif pikken, het is wel een probleem dat we in elke druif een keer pikken, zodat al snel een hele tros beschadigd is, waar de wespen dan op af komen en binnen de korste keren is je hele oogst naar de kl***, en erger ... geen wijn dat jaar. :-)
De eerste dag in de brandende zon de overige dagen in zachter en soms natter weer heb ik doorgebracht tussen, onder en langs wijnranken... De hele dag rechtstaan, gehurkt zitten, gebogen staan ... verdomme ik zou het me nog beklagen wanneer ik me een paar dagen later terug fietsgewijs een of andere helling op zou moeten vechten...
Naast een aardig zakcent kregen we van Marc ook in Natura betaalt ... De eerste dag kregen we zo'n half lam in onze handen geduwd, en een doos groenten. De overige dagen hebben we zowat alle wijn varieteiten mee naar huis gekregen.
Ondertussen heeft Eddy ons jammer genoeg vervroegd moeten verlaten ...
Gezien werken niet hetzelfde is als sporten vond ik toch dat ik de tweede dag al lopend terug naar Alexandra zou moeten gaan ... Thuis gekomen hadden Lucie, Lilly en Florian zich al over het vlees en de groenten bekommerd. Zoals het hoort stond Florian, fijne kerel uit Bavaria (hij wou zich geen duitser noemen) achter de bbq. De helft van de helft van ons lam lag daar gaar te worden. De rest van de groenten en aardappelen stonden op het vuur. Een uur later zaten we aan tafel... De reactie van den andere gasten was ongeveer als: 'dit is toch geen backpackersstijl meer', maar dat lieten we ons niet aan het hart komen. Een overvloedige heerlijke maaltijd overgoten met Nieuw Zeelandse wijn ... De rest van de dagen hebben we met ons vieren telkens gelijkaardig doorgebracht. Mijn laatste avond in Marj's place hebben we er nog eens een lap op gegeven. Deze keer kwamen we met 4 flessen naar huis. Lucie zou haar Franse kookkunst eens op ons uitproberen ... Crepes. Hongerig als we waren naar de supermarkt om inkopen te doen. Florian had verse paddestoelen geplukt. Het resultaat was dat de twee eerste flessen wijn al verhene leeg waren voordat we aan tafel zaten, eenmaal aan tafel stonden er heerlijke pannenkoeken voor onze neus met spek, champignons, ... en nog twee flessen wijn ... Als nagerecht: pannenkoeken met vanilleijs, in rum geflambeerde bananen, nutella ...
De rest van de rum is dan geeindigd als mojito, en dat was er eigenlijk te veel aan :-)
De volledige recepten zijn op eenvoudige aanvraag te verkrijgen. Alle ingredienten zijn te verkrijgen bij de betere Nieuw Zeelandse wijnboer.
Morgen volgt terug een fietsverslag van de laatste week ... want voordat ge het zoudt vergeten, ik ben hier om te fietsen en niet voor een of ander gastronomisch programme ... :-)
grtz
Moker
De bedoeling was een tweetal weken geleden dat ik zo'n 2 dagen in Alexandra zou blijven. Ik ging mezelf een paar dagen rust geven in Marj' place een backpackers aldaar. Het werd daar nogal bevolkt door jonge duitsers die er allemaal aan het werk waren in fruit- en wijngaarden. Ik was zo een beetje de vreemde eend in de bijt en zo voelde ik me de eerste dag ook ... De tweede dag terwijl ik aan mijn vorige verslag bezig was kwamen Lilly en Eddy aan ... Beiden ook op zoek naar werk, ... op dat moment klonk 'werken' nog altijd als een vies woord ... :-)
's avonds hebben we met ons drieen en Lucie samen gegeten. Dat is het plezante aan een backpackers. De mogelijkheid om samen te eten ... of anders gezegd, het alleen reizen heeft als enige nadeel dat je vaak alleen eet, en dat is ook meteen zowat het enige moment van de dag dat je het 'alleen reizen' als een minpunt ervaart. Aangezien ik snel kan eten heb ik maar heel korte momenten die ik als minpunt beleef, eigenlijk te belachelijk om over een minpunt te spreken. Het is eerder een toestand van iets minder intens plezier. :-)
Alleszins die avond heb ik voorgesteld om ontbijt te maken de dag erna... het ontbijt is voor mij nog altijd de mooiste en plezantste maaltijd van de dag, is het niet Jeremy en Maarten? Een volledig uitgeruste keuken was dan ook de gelegenheid om eens af te stappen van muesli met melk ... (eet ik ook maar alleen omdat het energierijk is en licht op de fiets) ... dus nu een echt ontbijt: spek en eieren, vers brood, yoghurt, fruit, koffie, ... mmhhh ...
Nog niet klaar om terug op de fiets te springen besloot ik nog twee dagen langer in Alexandra te blijven. Voor de verandering heb ik een dag een rustig(e) fietstocht(je) (afhankelijk van de bron) gemaakt met Lilly. De dag erna zijn we met ons vieren richting het stuwmeer van Clyde gereden. Via de rivertrack van Alexandra naar Clyde, weer een moment om spijt te hebben dat ik de mountainbike niet hier heb om te knallen ... :-) Heerlijk gegeten in het gerenoveerde postkantoor van Clyde om daarna het stuwmeer eens over te zwemmen ... verdomd koud, maar zoals altijd: een tijd erna ben je blij dat je het gedaan hebt. Een dikke ijscreme was wel meer dan verdiend. Terug via de oude railtrack naar Alexandra, kwamen we Marc tegen die zijn wijngaard aan het inspecteren was. Dus waarom de vraag niet eens stellen of hij geen werk had ... en ja ... vijf dagen voor twee man. Hhmmm ... Lilly was nog op zoek en de rest had werk ... euhm ... eigenlijk wel een extra, onverwachte en mogelijke ervaring voor mij. Het duurde dan ook niet zo lang voordat ik besliste dat ik nog vijf dagen langer zou blijven in Alexandra ...
De volgende dag werden we voor de deur opgepikt door Marc en zijn 2 honden in zijn truck. Het gevoel van mijn vakantiewerk in de bouw was weer helemaal terug :-)
Die dag en ook de volgende 4 dagen zouden we de netten rondom de wijnranken moeten spannen en afsluiten zodat de vogels er niet langer aan zouden kunnen. Het probleem is niet zozeer dat vogels een druif pikken, het is wel een probleem dat we in elke druif een keer pikken, zodat al snel een hele tros beschadigd is, waar de wespen dan op af komen en binnen de korste keren is je hele oogst naar de kl***, en erger ... geen wijn dat jaar. :-)
De eerste dag in de brandende zon de overige dagen in zachter en soms natter weer heb ik doorgebracht tussen, onder en langs wijnranken... De hele dag rechtstaan, gehurkt zitten, gebogen staan ... verdomme ik zou het me nog beklagen wanneer ik me een paar dagen later terug fietsgewijs een of andere helling op zou moeten vechten...
Naast een aardig zakcent kregen we van Marc ook in Natura betaalt ... De eerste dag kregen we zo'n half lam in onze handen geduwd, en een doos groenten. De overige dagen hebben we zowat alle wijn varieteiten mee naar huis gekregen.
Ondertussen heeft Eddy ons jammer genoeg vervroegd moeten verlaten ...
Gezien werken niet hetzelfde is als sporten vond ik toch dat ik de tweede dag al lopend terug naar Alexandra zou moeten gaan ... Thuis gekomen hadden Lucie, Lilly en Florian zich al over het vlees en de groenten bekommerd. Zoals het hoort stond Florian, fijne kerel uit Bavaria (hij wou zich geen duitser noemen) achter de bbq. De helft van de helft van ons lam lag daar gaar te worden. De rest van de groenten en aardappelen stonden op het vuur. Een uur later zaten we aan tafel... De reactie van den andere gasten was ongeveer als: 'dit is toch geen backpackersstijl meer', maar dat lieten we ons niet aan het hart komen. Een overvloedige heerlijke maaltijd overgoten met Nieuw Zeelandse wijn ... De rest van de dagen hebben we met ons vieren telkens gelijkaardig doorgebracht. Mijn laatste avond in Marj's place hebben we er nog eens een lap op gegeven. Deze keer kwamen we met 4 flessen naar huis. Lucie zou haar Franse kookkunst eens op ons uitproberen ... Crepes. Hongerig als we waren naar de supermarkt om inkopen te doen. Florian had verse paddestoelen geplukt. Het resultaat was dat de twee eerste flessen wijn al verhene leeg waren voordat we aan tafel zaten, eenmaal aan tafel stonden er heerlijke pannenkoeken voor onze neus met spek, champignons, ... en nog twee flessen wijn ... Als nagerecht: pannenkoeken met vanilleijs, in rum geflambeerde bananen, nutella ...
De rest van de rum is dan geeindigd als mojito, en dat was er eigenlijk te veel aan :-)
De volledige recepten zijn op eenvoudige aanvraag te verkrijgen. Alle ingredienten zijn te verkrijgen bij de betere Nieuw Zeelandse wijnboer.
Morgen volgt terug een fietsverslag van de laatste week ... want voordat ge het zoudt vergeten, ik ben hier om te fietsen en niet voor een of ander gastronomisch programme ... :-)
grtz
Moker
Moker,
BeantwoordenVerwijderenDat klinkt allemaal heel goed. Het valt wel op dat de fietsverhalen steeds korter worden en de eetverhalen steeds langer :-) Als het zo blijft doorgaan worden de fietsverhalen nog vervangen door openbaarvervoerverhalen en nog meer eetverhalen en dan had ik evengoed kunnen meegaan! :-)
Geniet ervan!
Maarten