Picton 29 januari 2011

Hallo,
Wow ... ik kwam vandaag tot het plotse en nogal angstaanjagende besef ... er is al bijna een maand van mijn jaar gepasseerd. Verdomme, dit gaat snel.
En of ik me amuseer ... dat moet geen vraag zijn, dat is een vaststelling.
Ik zit hier nu in Picton, in een hele aangename en fijne hostel jugglers rest genaamd. Ik kijk nu al uit naar het vers gebakken brood wat ik morgen als ontbijt ga krijgen.
De laatste 4 dagen waren als vakantie in vakantie. Ik heb de laatste dagen met mijn nichtje Ilse opgetrokken ... dit was super. Ze doet hier haar doctoraat en leeft in Wellington. De helft van de tijd woont ze op Stevens Island om daar de Tuatara te bestuderen ...

Dit beest, of reptiel is blijkbaar afkomstig uit de oertijd en leeft nog enkel op een paar afgelegen eilanden in NZ. Het leeft daar in een soort symbiose met een vogelsoort. Deze manier van samenleven wil in dit geval zeggen dat beide beesten hetzelfde hol in de grond delen. Het voordeel voor de Tuatara is dat de warmte van de vogel ook zijn lichaamstemperatuur op peil houdt ... en tevens doet dit reptiel zich af en toe tegoed aan de vogeljongen ... het voordeel voor de vogel van deze manier van samenleven is op dit moment nog geheel onduidelijk ;-)
Tot hiertoe de les in biologie....
Het was dus met Ilse (en niet met de Tuatara ... ) (foto is deze van de Tuatara, voor degenen die daaraan twijfelen) dat ik de laatste vier fantastische dagen heb opgetrokken.
Het terugzien na meer dan een jaar was uitbundig en hebben we gevierd met 1 en later meerdere pintjes op het strand van Picton. Voor degenen die niet vertrouwd zijn met Ilse ... ze heeft Ierse en Belgische roots ... dus ... bier :-)
De dag erna zijn we richting Blegheim opgegaan en hebben we de wijnboeren aldaar met een bezoek vereert. Dat betekent dat we vooral veel wijn geproefd hebben. Twee dingen over wijn in NZ ... ik ben er niet zo'n grote fan van, of beter gezegd: wat wijn betreft zijn we in Europa zwaar verwend, en naar mijn smaak kan de wijn van NZ niet op tegen de Franse wijnen, toch zeker niet als je in dezelfde prijsklasse blijft ... Een tweede ding: ook in NZ smaakt de wijn op het einde van de dag beter dan in het begin :-D
Afgezien van dezew kritische noot ... het was een dag van genieten. Om de dag te eindigen hebben we ons eigen feestmaal klaargemaakt in de hostel ... krachten opdoen voor de volgende twee dagen: kayakken op zee.
Nog maar eens twee geweldige dagen, en nu op zee in de kayak. Twee dagen in de marlborough sounds ter hoogte van Picton. Een fjordenstelsel ten noorden van het zuideiland. Twee dagen genieten van baaien, eilanden, stranden, vechten tegen kopwind en golven, zout op de huid, zon, pick-nicken op een stijger, kamperen op een strand, .... en geloof het of niet ... maar net voordat we terug moesten ontdekten we zelfs een cafe aan de kust ... dat vraagt natuurlijk voor een pint ... wow ... nog een uurtje terugvaren door de golven en ... een welverdiende fish en chips met een ... paar pinten.
Vandaag hebben we rustig een wandeling rond Picton gemaakt, die uiteindelijk nog uitgemond is in een uitermate en totaal onverwachte tocht rondom het fjord ...
Ilse is vertrokken en ik geniet van een laatste avond hier in Picton. Juist nog een voorstelling van jongleerders gezien, gasten hier in de hostel die jongleren met vuurballen, ... spectaculair.
De week ervoor ben ik van Wanganui naar Wellington gereden. Wat een saaie tocht zou worden, is uitgemond in een knappe en mtb-waardige tocht langsheen het strand ...
In Wellington werd ik opgewacht door de flatgenoten van Ilse ... een gin tonic (naar hun zeggen het ontbijt van Ilse) als welkom ... mmhhhh ... Ik ben twee nachten in Wellington gebleven en heb genoten van hun gastvrijheid ... ik ga op mijn terugreis zeker terug bij hen langs.
De overtocht naar het zuideiland, drie uur op de ferry ... heel kort in echt open zee ... om dan te slalommen doorheen de fjorden van de marlborough sounds ... en dat allemaal vanop het dek, met de wind en zon in het gezicht ... Ipod op en genieten van de muziek.
Aangekomen in Picton ben ik heel rustig aan richting Nelson gereden ... langsheen het strand in het begin, dus zwemmen in de zee, terug op de fiets ... bergop en bergaf om uiteindelijk in Nelson toe te komen. In Nelson had ik afgesproken met Chris en Caro, met wie ik zou meerijden naar Blackball ... waar ik vorige zaterdag de blackball race heb meegelopen. Dit land is gewoon gemaakt voor trailrunning. Amai, hier kan ik nog wat leren. En de kiwis zijn ongelooflijk snel ... bergop, maar nog indrukwekkender bergaf. Ik dacht dat ik snel was bergaf ...  hier vliegen ze gewoon naar beneneden. Eigenlijk jammer dat het een race was ... de tocht 26 km vanaf de kust naar het binnenland was buitengewoon prachtig. Vanaf de kust 1000 meter klimmen door een bijna tropisch bos om dan net boven de bomengrens uit te komen en een practig uitzicht te krijgen tot aan de southern alps ... en dan naar beneden duiken tegen een ongeziene snelheid, balancerend op rosten en losliggende keien ... De sfeer aan de aankomst was zeer vriendschappelijk en uitgelaten. Alvast een paar mensen leren kennen van Christchurch ... dus binnen een week heb ik daar wel een slaapplaats en wacht me een nieuwe sportieve uitdaging...
Goh, dit waren zo'n paar dingen van de afgelopen twee weken ... morgen ga ik richting christchurch ... waar ik volgende week zou willen zijn, dus ik heb tijd voor hier en daar een omweg. Gezien de laatste dagen budgetair nogal belastend waren zullen de komende dagen vooral op de fiets doorgebracht worden en zal het vooral zelf koken worden ... ;-)
Ik hoor van verschillende kanten dat het in Belgie weer wat kouder is ... ik zou zeggen: hou het warm en tot de volgende ergens ... zonnige groetjes. De moker